بر انحنای مادام

 

کنار خط مستقیم هنوز

 

             دست و پا می زند 

 

                                  بیچاره ! حیرت زده  مرد...

 

مگر توبه ناگزیر را 

 

شیطانکان همهمه

 

                            گریز درد ،

 

                                    چاره مرگ

 

                                                 و اجابت سعی

 

                                دانسته باشند .

 

وهرآندم که مستی از شاخه فرو آویزد  سگرمه های سکوت را باز یکی ناله نی سرکند  به :                                  رنگی دیگر.