راه روبرو

صحبتهای حاج آقای روحانی سریال میوه ممنوعه در قسمت آخر عجیب شبیه الیاس بود.ظاهرا هرکدام  از شبکه های سیما وظیفه سخنگویی یکی از مشربهای عرفانی یا فلسفی را به عهده گرفته اند. شبکه یک مدافع شریعت است از حرف به حرف رساله های عملیه دفاع می کندو شیطان از ادبیاتی نزدیک به فرق صوفیه استفاده می کند و شبکه دو طریقت محورانه حلال یا حتی مستحب فقهی  (شما بخوانید صیغه) را نفی و نشانه انحطاط و کج روی می داند .

در اغما الیاس می گوید دین پوسته ای دارد و هسته ای (قابل قیاس با ذاتی و عرضی در دین و نظریات دکتر سروش در این باب)

اما میوه ممنوعه معتقد است این گناه (همان مستحب فقهی ) منجر به شناخت بهتر خدا و رستگاری می شود.این نگاه دقیقا بارها توسط الیاس بیان می شود.

با همه این تفاصیل انگار در کنار حوزه علمیه شبکه یک ،شبکه دو خانقاهی بنا کرده است.

اما نکته جالب آنکه هر دو شبکه عقل گرایی را تعطیل کرده و خرد ورزی را ذنب لا یغفر می دانند جالبتر آنکه اگر اشعری گری جایی برای همزیستی با تصوف بیابد همان رسانه ملی است.

یاد باد آن روز ها که از تجدید تجربه اعتزال سخن می گفت استاد...

نغمه ی داوودی

- ای بابا! این حرفا کدومه ؟ از قدیم گفتن مهمون حبیب خداست

- آخه همون قدیمیا گفتن مهمون خر صاب خونست

...نتیجه اخلاقی : قدیمیام ذر(شایدم زر ...بابا تو که نمی دونی زر رو چطوری می نویسن  غلط میکنی ذر میزنی ) زیاد میزدن

خزعبلات بیهوده(2)

-خفه شو! خجالت بکش! مرتیکه...

سخنانی که شنیدید محبت آمیزترین کلماتی بود که این چند روزه بر زبانم جاری شده است.

-قرارمان کنار ِ  گلبرگِ می بوسمت، پتیاره!

-باز فراموشت شده قانونمان : من برای تو ، توبرای همه یعنی سیگاری که در آغوش تو خاموش می شود .خانم نسیم!  

خزعبلات بیهوده

۱-شنیده بود دسته تبر را از درخت می سازند اما نمی دانست که پدر خواهد شد

۲-جوی آب عریض و شلوار ما تنگ... شکر ایزد که اینجا کلمبیا نیست

حالا دوباره شاید یک روز از کنار همین هرچه باداباد سایه بازهم طلوع کند . خورشیدی که نمی تواند چند لحظه تنبان ابر را به پایش نگهدارد همان به که در کسوف بماند