ضربان

وقتی یک فیلم هندی سطحی که فقط بلده ساده ترین و سطحی ترین احساسات مخاطب را به بازی بگیرد و اسمش هم میم مثل مادر است را به جشنواره اسکار می فرستیم نتیجه اش می شود همین

آدمیزاده اگر اندکی شعور می داشت که می دانم این روزها شعور کیمیایی است(البته خود کیمیایی هم چندان شعوری ندارد) این بالیوودی پست را به این جشنواره نمی فرستاد. جشنواره ای که تازه خودش نماد سطحی نگری و عوام زدگی در عرصه سینماست

پ.ن : نمی دانم چرا تازگی احساس می کنم همه عوام زده اند؟